In Nicolas Winding Refns neonoirserie Copenhagen Cowboy (Netflix) ontdekt de jonge Miu – die jarenlang verhandeld is in de onderwereld – dat ze over bovennatuurlijke krachten beschikt. Refn strikte zijn dochter Lola Corfixen voor een belangrijke bijrol. Refn: “Wraak raakt nooit uit de mode.”

Als verjaardagscadeau gaf de achttienjarige Lola Corfixen haar vader een tegoedbon waarin ze beloofde dat hij haar vijf films uit zijn enorme kelder vol obscure titels mocht laten zien. Ze zou niet over zijn keuzes klagen en ze zouden samen de films helemaal uitkijken.

Wanneer we Lola Corfixen (1995) spreken – afgelopen september op het filmfestival van Venetië – hebben ze drie van die vijf films bekeken: kerstklassieker It’s a Wonderful Life (‘die zien we elk jaar wel een keer’), plus Flesh for Frankenstein en Blood for Dracula (‘want mijn vader is gek op Andy Warhol’).

Lola’s vader is de Deense regisseur Nicolas Winding Refn (1970) en samen zijn ze in Venetië voor de wereldpremière van de door Refn geregisseerde Netflixserie Copenhagen Cowboy, waarin Lola een kleine maar belangrijke bijrol speelt. Opvallend genoeg heeft Lola maar twee films van haar vader gezien, Drive en Neon Demon, naast een paar afleveringen uit Refns vorige serie, Too Old to Die Young. Dit betekent dat ze diens Pusher-trilogie, Vikingdrama Valhalla Rising en misdaadopera Bronson nog steeds niet gezien heeft. Zonde, want het zijn stuk voor stuk eigenzinnige meesterwerkjes.

Lola bekent dat ze de films van haar vader al die jaren bewust gemeden heeft, want ‘die films zijn het werk van NWR, zijn alter ego, niet van mijn vader. En ik wilde die twee altijd zo veel mogelijk gescheiden houden.’

Tot de serie Copenhagen Cowboy dus, waar ze op uitdrukkelijk verzoek van haar vader een rol in speelt. Niet de hoofdrol, maar wel een belangrijke bijrol, die in seizoen 2 nog groter wordt. Als dat er komt natuurlijk, maar daar mag ze van Netflix nog niks over zeggen.

‘”Fetisjeren” kan ik als de beste. Dat is mijn superkracht’

NICOLAS WINDING REFN

Nicolas Winding Refn en dochter Lola Corfixen

Vrouwelijke variant

Lola speelt in de zesdelige in neonlicht gedrenkte neonoir Copenhagen Cowboy Rakel, de aartsvijand van het hoofdpersonage Miu, een verweesde en in de seksindustrie verhandelde jonge vrouw die ontdekt dat ze superkrachten heeft. Rakel en Miu komen pas aan het eind van de serie tegenover elkaar te staan, maar voor het zover is zien we hoe Miu haar bovennatuurlijke gaven ontdekt, andere slachtoffers beschermt en wraak neemt op iedereen uit de onderwereld die haar ooit heeft dwarsgezeten.

Weer een film over wraak, dus. Tijdens het groepsinterview in Venetië vragen we aan regisseur Nicolas Winding Refn waarom dat toch zo’n belangrijk thema in zijn films is. Op de van hem bekende geamuseerd sardonische manier antwoordt Refn: ‘Wraak is zo’n primair verlangen dat het een van de weinige menselijke gedragingen is die nooit uit de mode raakt. Ik denk dat elke generatie het verlangen heeft om wraak te nemen op de vorige. Deze serie is vooral gericht op de generatie van mijn kinderen, want ik denk dat die nog erg op zoek is naar haar eigen helden. En daar wil ik ze wel een handje bij helpen. Miu en Rakel zijn evoluties van het door Mads Mikkelsen gespeelde personage in Valhalla Rising, Ryan Goslings eenzame wreker in Drive en Chang in Only God Forgives. Dat waren telkens mannelijke wrekers, maar ik vond dat het tijd werd voor een vrouwelijke variant. Ik heb twee dochters, thuis word ik omringd door vrouwen, dus dat voor mij was het een natuurlijke ontwikkeling. Het was ook mijn vrouw die opperde om Miu geen fysieke maar meer spirituele superkrachten te geven.’

Miu’s superheldenoutfit is een blauw trainingspak – type jaren-tachtig-DDR – en ook deze serie zit vol originele, eigenzinnige visuele vondsten. Refn denkt dat hij zo sterk visueel ingesteld is omdat hij ervan houdt objecten als fetisj te zien. ‘Dat zal vast te maken hebben met mijn dyslexie. Ik lees heel traag en schrijf het liefst zo min mogelijk op. Ik ben ook nog kleurenblind, kan niet al te best schilderen en ik ben hopeloos met klei, maar “fetisjeren” kan ik als de beste. Dat is mijn superkracht.’

Angela Bundalovic als Miu in Copenhagen Cowboy

‘Power blanket’

Over fetisj en superkracht gesproken, van Lola hadden we al gehoord dat Refn op de set van al zijn films een ‘power blanket’ bij zich draagt. Niet zo’n dekentje dat Linus in de strip Peanuts altijd achter zich aan sleept, maar een doek die Refn om zijn middel bindt. Volgens Lola kreeg haar vader ooit zo’n doek van haar moeder en draagt hij sindsdien op de set van elke nieuwe film een nieuwe doek.

Refn herinnert het zich iets anders. ‘Ik draag zo’n doek al vanaf mijn allereerste film, Pusher. Aanvankelijk was het een sweater die ik om mijn middel bond. Ik was toen nog jong en altijd nerveus, en die sweater was om mijn zenuwen te bedwingen. Dat werkte zo goed dat het daarna een mantra werd, een concept. Ik kon niet werken zonder mijn “power blanket”. Maar ik was nog single tijdens Pusher en ik heb in mijn leven maar één vriendin gehad en dat is mijn vrouw, Liv. Het is dus al vóór haar begonnen en eerst deed ik het vooral om mijn zenuwen te bedwingen, maar door haar heeft het wel een andere betekenis gekregen. Liv is heel spiritueel en ze vertelde me dat die doek me eraan herinnert dat ik bij twijfel altijd mijn gevoel moet volgen, nooit mijn verstand.’ Dat verklaart meteen ook waarom Refns werk zo eigenzinnig en soms ronduit onnavolgbaar is.

Na Too Old to Die Young (te zien op Amazon Prime Video) is Copenhagen Cowboy Refns tweede serie op rij, maar dat betekent niet dat de liefde voor cinema verdwenen is. ‘Ik ben gek op de bioscoop. Het is een soort kathedraal waar je gezamenlijk iets ervaart. Altijd als ik een supermarkt passeer moet ik huilen omdat er waarschijnlijk ooit een bioscoop in gevestigd was. Serieus, want ik vind dit heel jammer. Net als het feit dat bioscopen tegenwoordig zielloze winkelcentra zijn met betekenisloze zalen. Als de pandemie iets heeft laten zien is het wel dat we sámen moeten zijn. Dat kan in musea, bij sportwedstrijden, maar bij uitstek in bioscopen. Samen in het donker iets beleven, dat is toch een unieke ervaring? Daarom vind ik dat overheden overal ter wereld bioscopen met maar één scherm zouden moeten beschermen.’

Copenhagen Cowboy is nu te zien op Netflix

Meer over Copenhagen Cowboy