De redactie van VPRO Cinema selecteerde de beste jeugdfilms op Netflix. Meer onder meer fantastische animatiefilms uit Amerika, Japan en Europa, prachtige Nederlandse familiefilms en klassieke sprookjes.

Geschikt voor alle leeftijden

Brammetje Baas

Brammetje Baas (Coen van Overdam) is een zevenjarige jongen met bengelbenen en een levendige fantasie die zich verheugt op groep drie, waar hij Chinees hoopt te leren. Maar als hij daar op meester P. Vis (Rene Groothof) stuit, raakt die hoop snel vervlogen. Brammetje Baas, geschreven door Tamara Bos, is een fijne familiefilm, met gelaagde personages als belangrijkste troef. Brammetjes fantasiewereld krijgt gestalte door collageachtige animaties, mooie geluidseffecten en een voice-over waarin Bram zijn gedachtewereld soms iets te perfect weet te verwoorden.

Kiki's Delivery Service

Heks-in-opleiding Kiki verlaat op dertienjarige leeftijd haar ouderlijk huis – zoals de traditie voorschrijft – en belandt in het havenstadje Koriko. Nieuwe vrienden maken blijkt behoorlijk lastig te zijn, maar samen met haar praatgrage kat vindt ze al wel snel onderdak in een schattig bakkerijtje. Vliegend op haar bezemsteel begint ze een bezorgservice en beleeft ze de nodige avonturen. Humoristisch sprookje van de fameuze Japanse animatiestudio Ghibli, vol hartverwarmende scènes, vrolijke liedjes en prachtige observaties over eenzaamheid, geloven in jezelf en opgroeien. Regisseur Miyazaki (Princess Mononoke, Spirited Away) baseerde Koriko onder meer op de Zweedse steden Stockholm en Visby.

Minoes

Poes Minoes uit de Emmalaan snapt niet waarom ze er plots uitziet als een een charmante jongedame (Carice Van Houten). Het is raar, maar het heeft ook voordelen. Bevriende katten vertellen haar bijvoorbeeld mensengeheimen, waarmee ze de sympathieke, stuntelige journalist Tibbe (Theo Maassen) helpt, in ruil voor eten en een slaapplaats. Er zit ook een tip tussen over de onfrisse zaakjes van schurkachtige industrieel en kattenhater Ellemeet (Pierre Bokma). Erg leuke verfilming van een scenario van Burny Bos naar het boek van Annie M.G. Schmidt. Gouden Kalveren voor de film en voor Van Houten.

Het regent gehaktballen

Leuke animatiefilm van Phil Lord en Christopher Miller (The Lego Movie) over uitvinder Flint. Echt succesvol met zijn uitvindingen is hij niet, maar dat verandert als in zijn vissersdorpje door een recessie niets anders meer te eten is dan sardientjes en hij een machine bouwt die water verandert in voedsel. Als die machine in een wolkenpartij belandt regent het voedsel: pizza's, snoepjes en spaghetti met gehaktballen. Maar dan gaat het mis en valt er wel erg veel eten uit de hemel. Het (minder geslaagde) vervolg staat ook op Netflix.

Geschikt voor 6+

De Boskampi's

'Hé, heb je het tegen mij?!' De 'eerste Nederlandse gangsterfilm voor kinderen' begint sterk met de verhollandsing van een van de befaamdste oneliners uit de Amerikaanse filmgeschiedenis. Puber Rik Boskamp meet zichzelf en zijn onhandige vader Paul na hun verhuizing een nieuw imago aan als de maffiose Boskampi's, om pestkoppen af te schrikken. Regisseur Toonen vermengt elementen uit zijn actiekomedie Black Out en kinderfilm Dik Trom tot een vrolijk, geestig geheel, vol verwijzingen naar klassieke misdaadfilms. Dat de verwikkelingen op den duur wat repetitief worden, is overkomelijk.

Charlie and the Chocolate Factory

De geniale maar zonderlinge chocoladefabrikant Willy Wonka laat al decennia niemand toe in zijn fabriek, waar hij het lekkerste snoepgoed ter wereld maakt. Groot is dan ook het enthousiasme als vijf gelukkige kinderen een bezoek kunnen brengen aan het chocoladeheiligdom. Tim Burtons versie van Roald Dahl's klassieke jeugdboek is een feest voor oog en oor. De artdirectors hebben zich overtroffen in het vormgeven van de fabriek, Danny Elfmans muziek is vrolijk en vreemd, en Johnny Depp gebruikte Michael Jackson als inspiratie voor zijn rol, met hilarisch resultaat. Fantastische film voor jong en oud.

Flushed Away

Op een dag wordt de goedgeklede, gecultiveerde Londense muis Roddy door het toilet gespoeld. In het riool ontdekt hij een sprankelende en bruisende wereld, bevolkt door maffe personages, waarin een schurkachtige pad de onderwereld over wil nemen. Gemaakt door de Aardman-studio's, die met klei-animatiefilms zoals Wallace & Gromit een ijzersterke reputatie opbouwden. Deze film is weliswaar volledig op de computer gemaakt maar bevat dezelfde kwinkslagen, dubbele bodems en grollen. De handarbeiders van Aardman hebben van het digitale tijdperk dus niets te vrezen.

De GVR / The BFG

Verfilming van Roald Dahls beroemde verhaal over het Britse weesmeisje Sophie en de vriendschap die ze sluit met een grote vriendelijke reus. Vriendelijk, omdat hij in tegenstelling tot de andere (en veel grotere) reuzen weigert kinderen op te eten. Dromerige, filosofische en soms een beetje kabbelende jeugdfilm, maar altijd onderhoudend. En, zoals we van regisseur Spielberg gewend zijn, met veel visuele flair verteld. De jonge actrice Ruby Barnhill is goed gecast als Sophie, maar de meesterzet is acteur Mark Rylance - begin 2016 nog Oscarwinnaar voor zijn bijrol in Spielbergs spionnenthriller Bridge of Spies - als BFG, de Big Friendly Giant uit de titel.

Klaus

De kans is groot dat je Klaus vanaf nu ieder jaar in december kijkt. Vanaf het eerste moment voelt het als een kerstklassieker, ook vanwege de animatiestijl die doet denken aan de handgetekende stijl van vroeger. Klaus gaat over Jesper, een rijkeluiszoontje die door zijn vader naar een afgelegen dorp wordt gestuurd om het postkantoor te runnen. De locals zijn echter te druk met hun eeuwenlange vete om post te versturen. Pas als Jesper een oude, bebaarde timmerman in het bos ontdekt, met een schuur vol speelgoed, weet hij het tij te keren.

De kleine prins

Verfilming van het wereldberoemde boekje De kleine prins is geslaagd juist omdat het geen letterlijke verfilming is, maar een vernuftige raamvertelling. Waarin een oude piloot in een fantasieloze, grijze wereld op zoek is naar iemand aan wie hij het verhaal van de kleine prins kan vertellen. Die vindt hij als een klein meisje en haar moeder naast hem komen wonen. Moderne computeranimatie wordt afgewisseld met ouderwetse stop-motion, wat wonderwel werkt. Als er al iets is aan te merken, is dat het wat al te avontuurlijke einde, waarin de poëzie van het begin te makkelijk wordt opgegeven voor een spannend slot.

The Lego Movie

Emmet (Chris Pratt) is een doorsnee Lego-mannetje dat per ongeluk wordt aangezien voor de redder van het universum. Met een legioen sidekicks moet hij de snode plannen van President Business (Will Ferrell) dwarsbomen. Regisseurs Lord en Miller hebben plotelementen uit The Matrix en andere populaire cultuur gesloopt, om daar met een ongebreidelde fantasie een wervelende animatiefilm van te bouwen, consequent vormgegeven in de blokkerige stijl van het speelgoed. De sprankelend geanimeerde film zit propvol geslaagde humor en heeft een vertederende boodschap.

My Neighbor Totoro

De inmiddels klassieke animatiefilm My Neighbor Totoro betekende de internationale doorbraak voor Studio Ghibli-oprichter Hayao Miyazaki, een van de beste en bekendste Japanse anime-regisseurs, die later een Oscar zou winnen voor Spirited Away (2001). In tegenstelling tot modernere anime is deze nog geheel met de hand getekend, beeldje voor beeldje, veelal door de meester zelf. Het verhaal gaat over twee meisjes die naar het platteland verhuizen om dichter bij hun moeder in het ziekenhuis te kunnen zijn en de geesten, Totoro's genaamd, in het nabijgelegen bos ontdekken. In de hele film komt geen slechterik voor.

Meester Kikker

De meester van Sita heeft een geheim: af en toe verandert hij in een kikker. Hij hoeft maar aan zo'n beest te denken en het kan al misgaan. Als de school een gemene nieuwe directeur krijgt met de veelzeggende achternaam Stork, loopt de meester serieus gevaar. Het geestige kinderboek van Paul van Loon (Dolfje Weerwolfje) werd door regisseur Anna van der Heide (Brammetje Baas) bewerkt tot een vrolijke, pretentieloze familiefilm vol oer-Hollandse decors. Dat het scenario soms wat rammelt valt dankzij de enthousiaste hoofdrolspelers nauwelijks op.

Matilda

'Ik ben slim, jij bent dom. Ik ben groot, jij bent klein.' En je kunt er niks aan doen. Matilda's eigen vader (Danny DeVito) zegt het tegen haar, en ook haar heksachtige schooldirectrice (Pam Ferris). Gelukkig krijgt het pientere zesjarige meisje (Mara Wilson) hulp van de feeërieke schooljuffrouw miss Honey (Embeth Davidtz) én van de paranormale kracht in haarzelf. Regisseur DeVito's voorkeur voor zwarte komedie sluit naadloos aan op de aversie tegen vals sentiment en de humoristische kijk op karikaturaal machtige en ­gemene volwassenen van schrijver Roald Dahl.

Paddington

Ruim vijftig jaar na verschijning van het eerste boek over Paddington, van schrijver Michael Bond, krijgt het oer-Britse beertje een eigen film - een combinatie van 'live action' en computeranimatie. En zowaar: die film is hartstikke leuk. De vriendelijke maar onhandige beer (met stem van Ben Whishaw) reist van 'donker Peru' naar Londen en wordt daar opgenomen door de familie Brown. Intussen wordt hij achternagezeten door een snode dierenopzetter (Nicole Kidman). Regisseur en coscenarist King treft precies de juiste toon, met veel warmte, vrolijk absurdisme en visueel vernuft.

The Tale of the Princess Kaguya

Bitterzoet sprookje van Grave of the Fireflies-regisseur Isao Takahata, over een oude bamboesnijder die een baby in een bamboespruit ontdekt. Hij voedt het meisje op, dat in wonderbaarlijk tempo opgroeit tot een prachtige prinses. Stilistisch een hoogtepunt in de animatiegeschiedenis: alleen al de wijze waarop met enkele penseelstreken een kruipende, klauterende en spelende baby op het doek wordt getoverd is van een grootse, aandoenlijke schoonheid. Geschikt voor kinderen vanaf zes jaar, maar vooral aanbevolen voor oudere kinderen, onder meer vanwege de lange speelduur (137 minuten).

Wallace & Gromit in The Curse of the Were-Rabbit

Na drie korte films - waarvan er twee werden beloond met een Oscar - hebben uitvinder Wallace en diens zwijgende hond Gromit het tot een lange speelfilm geschopt. Met succes. Hun strijd tegen een monsterlijk konijn is even absurd als aanstekelijk. Hulde voor de makers die niet kozen voor computer-animatie maar voor het monnikenwerk van klei-animatie, zodat ze genoegen moesten nemen met een productie van drie seconden film per dag.  Maar het resultaat mocht er zijn: vegetarische Hitchcock, vriendelijke horror, een komedie van het zeldzame soort dat werkelijk geschikt is voor alle leeftijden.

Geschikt voor 9+

Arrietty

De piepkleine Arrietty en haar ouders wonen onder de vloer in een huis waar echte mensen leven. Ze voeden zich met een 'geleend' suikerklontje hier, een theeblaadje daar. Alles verandert wanneer Arrietty in de bovengrondse wereld wordt gezien door een jongen. Fraai gemaakte animatiefilm uit de vermaarde Ghibli studio; oprichter en meesteranimator Hayao Miyazaki (Spirited Away) liet de regie dit keer over aan debutant Yonebayashi, die verdienstelijk werk afleverde en de soundtrack liet maken door de Franse Cécile Corbel. De film was een grote hit in eigen land.

Eighth Grade

Zelden was een filmpuber zo levensecht en aandoenlijk als de dertienjarige Kayla in dit Amerikaanse indiedrama. Actrice Elsie Fisher speelt buitengewoon naturel en was tijdens het filmen – hoe verfrissend – werkelijk dertien, met puistjes en al. We volgen Kayla tijdens haar laatste week van ‘middle school’. Terwijl ze vlogs opneemt, een feestje bezoekt en met haar alleenstaande vader communiceert, is haar ongemak zo invoelbaar dat Eighth Grade soms wel een griezelfilm lijkt. Gelukkig observeert debuterend regisseur Bo Burnham steeds met veel empathie. Verplichte kost voor snapchattieners én hun ouders.

De griezelbus

De elfjarige Onnoval is een buitenbeentje op school. Hij wordt gepest, om zijn uiterlijk, maar vooral omdat hij romantische gedichten en griezelverhalen schrijft. Tijdens een schoolreis in een horrorpark lijken zijn verzinsels tot leven te komen. Pieter Kuijpers (Van God los, Riphagen) toont zich in deze griezelfilm voor de jeugd opnieuw een effectief regisseur. De griezelbus is leuk en redelijk spannend. Gebaseerd op de boeken van Paul van Loon, iets enger dan de verfilming van diens Dolfje Weerwolfje. Willem Nijholt mag lekker los gaan als vampiergraaf Vlapono.

Spirited Away

Fantastische animatiefilm van Hayao Miyazaki, de tekenmeester en regisseur van het mythische animatie-epos Princess Mononoke (1997). Spirited Away opent met een familie-uitje dat strandt in een verlaten pretpark waar de ouders van de tienjarige Chihiro prompt veranderen in enorme varkens. Het park blijkt een rustplek voor allerhande goden en geesten die hun tijd tussen de mensen achter de rug hebben. Chihiro leert de absurde regels van haar nieuwe, op wankel kapitalistische leest geschoeide wereld - samen met vriendje Haku - en transformeert van een doorsnee verwend meisje in een zelfverzekerde heldin. Best bezochte animatiefilm in thuisland Japan. Winnaar van een Gouden Beer en een Oscar.

Geschikt voor 12+

The Breadwinner

De elfjarige Parvana woont met haar vader, moeder, oudere zus en jongere broertje in Kabul. Ze helpt haar vader, een voormalige leraar, op de markt zijn spullen en zijn diensten te verkopen. Het leven is zwaar, vooral omdat de Taliban er genoegen in lijken te scheppen om voor iedereen het leven zo moeilijk mogelijk te maken. Bijvoorbeeld door vader vanwege een kleinigheid in het gevang te werpen. Sterke en aangrijpende animatiefilm, niet geschikt voor al te jonge kijkers, waarin de zware thematiek wordt verbeeld in de prachtige tekenstijl. Oscarnominatie voor beste animatiefilm.

The Boy Who Harnessed the Wind

Verfrissend: een film voor een breed publiek, gesitueerd in Afrika, met alleen maar donkere acteurs. Dit regiedebuut van de Nigeriaans-Britse acteur Chiwetel Ejiofor (12 Years a Slave) is gebaseerd op de gelijknamige, autobiografische roman van William Kamkwamba. Het verhaal, over een puber uit Malawi die een plan bedenkt om zijn dorp te redden van de hongerdood, wordt geduldig en zonder opsmuk verteld, met alle ruimte voor de sympathieke, overtuigend gespeelde personages. Het slot wordt al min of meer verklapt in de titel, maar is evengoed hartverwarmend.

Now Is Good/Voor ik doodga

Het engelachtige voorkomen van actrice Dakota Fanning (1994), haar afwezige oogopslag en zwevende tred, levert het ideale canvas voor een drama rond een tienermeisje met terminale kanker. En terwijl haar personage Tessa lichamelijk aftakelt en geestelijk een onnavolgbare vlucht maakt, proberen haar naasten ieder voor zich de (of een) band met haar te bestendigen, waaronder vader en moeder (Paddy Considine, Olivia Williams), een vriend en een vriendin, en lest best haar kleine broertje. De verliefde camera zit Fanning dicht op de huid, en de film is sterk gestileerd, maar de inhoud compenseert de vorm ruimschoots.

Princess Mononoke

Terwijl hij probeert een paar kinderen uit zijn dorp te redden van een dol geworden, monsterlijk zwijn raakt de jonge Ashitaka besmet met een geheimzinnige ziekte. Op zoek naar genezing belandt hij midden in de strijd tussen een geheimzinnige prinses en een geïndustrialiseerde gemeenschap. Een oorlog waarin boswezens het opnemen tegen vuurwapens. Dit prachtige, ambachtelijk gemaakte eco-sprookje is misschien wel Miyazaki's beste film, beter nog dan het Oscarwinnende Spirited Away (2001), vanwege de fijne, niet drammerige boodschap, het meeslepende verhaal en niet in de laatste plaats vanwege alle levensechte, boeiende personages.

Meer filmtips voor Netflix