Streamingdienst HBO Max richt zich vooral op series, maar er staan ook genoeg mooie films op. We tippen op deze pagina onze favorieten, waaronder Amerikaanse klassiekers, Koreaanse Oscarwinnaars en een paar HBO-producties.

12 Years a Slave

Indrukwekkende film over Solomon Northup, die - als vrije man in New York - in 1841 wordt ontvoerd en twaalf jaar lang moet doorbrengen op katoenplantages in het zuiden van Amerika. Fraai gefilmde scènes vol lichamelijk en geestelijk lijden - sowieso belangrijke thema's in het werk van de uit de videokunst afkomstige Steve McQueen (Hunger, Shame) - maar ethisch en emotioneel te eenduidig om echt aan te grijpen. Wel voor negen Oscars genomineerd, waarvan die voor beste film, beste vrouwelijke bijrol (Lupita Nyong'o) en beste script werden verzilverd.

Albert Brooks: Defending My Life

De veelzijdige carrière van acteur, komiek en filmregisseur Albert Brooks is een heerlijke om op terug te blikken, zo bewijst deze aanstekelijke documentaire. Als geen ander wist hij met vernieuwende en atypische sketches zijn stempel te drukken op het Amerikaanse komedielandschap, om dat vervolgens voorgoed te veranderen. Regisseur Rob Reiner, zelf ook verdienstelijk acteur en filmmaker - en bovendien Brooks’ beste vriend sinds hun middelbareschooltijd - voert een openlijk gesprek met de baanbrekende komiek over diens leven en carrière, en spreekt daarnaast een tiental bewonderaars, onder wie Conan O’Brian, Steven Spielberg en Chris Rock. Het resultaat is een boeiend, plezierig en vanzelfsprekend erg grappig documentaireportret.

All That Breathes

De Indiase broers Nadeem en Saud zijn ervan doordrongen dat alles wat ademt met elkaar verbonden is. Vanuit die visie ontfermen ze zich al zo’n twintig jaar over gewonde zwarte wouwen in hun woonplaats Delhi. De roofvogels spelen een belangrijke rol in het ecosysteem van de stad, maar hebben zwaar te lijden onder de toenemende luchtvervuiling. Deze veelbekroonde docu volgt de bedachtzame broers (en hun trouwe medewerker Salik) bij hun werk, en schetst en passant een portret van een stad vol politieke en ecologische dreigingen. De fraaie shots, rustige montage en filosofische mijmeringen zorgen voor een meditatieve filmervaring. Oscarnominatie voor beste documentaire.

American Splendor

In het rijtje stripheldenverfilmingen is American Splendor een vreemde eend in de bijt. De strip gaat niet over aartsschurken of superkrachten, maar over de ware belevenissen en observaties van Harvey Pekar, een eenzame, misantropische vent met een lullig kantoorbaantje, getekend door underground tekenaar Robert Crumb. Het is onwaarschijnlijk knap hoe de regisseurs van deze film met behulp van cartoons, documentair beeldmateriaal en (uitstekende) acteurs de sfeer troffen van de man en zijn werk, en ook nog een pakkende film maakten. Vooral Paul Giamatti speelt een geweldige Pekar, het uitstekende script werd beloond met een Oscar.

A Star Is Born

Na een optreden belandt beroemde countryster Jackson Maine (Bradley Cooper) in een obscure kroeg, waar hij de onbekende Ally (Lady Gaga) hoort zingen. Hij is zo geïmponeerd dat hij haar meevraagt op tour. Terwijl Ally’s ster rijst, raakt Maines carrière door zijn drankgebruik in het slop. Debuterend regisseur Cooper brengt deze derde remake van het klassieke melodrama uit 1937 rauw en opzwepend in beeld. Als (live) zingende acteur vormt hij bovendien een spetterend duo met Gaga, die verrassend breekbaar acteert. Het verhaal is zo plat als een dubbeltje, dat wel.

Bad Education

Waargebeurd: in 2004 onthult de schoolkrant van de Roslyn High School in New York een groot corruptieschandaal binnen de eigen schoolmuren. Hugh Jackman speelt in deze ingetogen verfilming op indrukwekkende wijze de rol van Frank Tassone, de aimabele 'superintendent' van het schooldistrict die geconfronteerd wordt met het wegsluizen van honderdduizenden dollars door een van zijn naaste medewerkers (Janney). Scenarioschrijver Mike Makowsky maakte het schandaal als leerling van dichtbij mee en bewerkte het tot een fascinerende moderne tragedie over hebzucht.

Behind the Candelabra

Verfilming van het gelijknamige boek van Scott Thorson over diens geheime relatie met extravagante Las Vegas-entertainer Władziu Valentino Liberace (1919-1987), die wereldberoemd werd met zijn flamboyante shows en barokke pianospel. Michael Douglas is zeer geloofwaardig als de door jonge mannen geobsedeerde Liberace en Matt Damon overtuigt als de naïeve Scott. Steven Soderbergh verfilmde hun zes jaar durende relatie open en eerlijk en schrikt, net als Douglas en Damon, niet terug voor expliciete seksscènes. Geproduceerd door betaalzender HBO, omdat de grote studio's de film 'too gay' vonden.

Bekijk ook het Cannes Report over Behind the Candelabra

Boyhood

De Amerikaanse indieregisseur Richard Linklater (Dazed and Confused, de Before-trilogie) is gefascineerd door thema's als tijd, groei en toeval, en die vormen dan ook de bouwstenen van zijn magnum opus Boyhood. De opnames van dit ultieme Bildungsdrama, over de schooljaren van een heel gewone Amerikaanse jongen, duurden twaalf jaar. Tussen 2002 en 2014 kwamen cast en crew jaarlijks samen om een nieuw hoofdstuk te filmen. Het resultaat, waarin we hoofdrolspeler Ellar Coltrane letterlijk zien opgroeien van snotneus tot volwassene, is een zeldzaam aangrijpende filmervaring. Juist omdat de grootse opzet zo bescheiden is uitgewerkt.

Bekijk ook ons interview met Richard Linklater, Ellar Coltrane en Patricia Arquette

Charlie and the Chocolate Factory

De geniale maar zonderlinge chocoladefabrikant Willy Wonka laat al decennia niemand toe in zijn fabriek, waar hij het lekkerste snoepgoed ter wereld maakt. Groot is dan ook het enthousiasme als vijf gelukkige kinderen een bezoek kunnen brengen aan het chocoladeheiligdom. Tim Burtons versie van Roald Dahl's klassieke jeugdboek is een feest voor oog en oor. De artdirectors hebben zich overtroffen in het vormgeven van de fabriek, Danny Elfmans muziek is vrolijk en vreemd, en Johnny Depp gebruikte Michael Jackson als inspiratie voor zijn rol, met hilarisch resultaat. Fantastische film voor jong en oud.

The Color Purple

Alice Walkers veelgeprezen, gelijknamige roman over de jonge zwarte Celie die aan het begin van de twintigste eeuw in het Amerikaanse Zuiden opgroeit in een wrede, onrechtvaardige wereld, werd kundig verfilmd door Steven Spielberg die comédienne Whoopi Goldberg haar doorbraakrol bezorgde. De lesbische thema's uit het boek tussen Celie en haar echtgenoots geliefde (Margaret Avery) verdwenen tot verdriet van velen grotendeels, maar de filmmaker zorgt met zijn prima acteurs, onder wie Oprah Winfrey in haar filmdebuut, voor krachtige, aangrijpende scènes. Elf Oscarnominaties kreeg de film, waarvan er geen een werd verzilverd.

Christopher Nolans Batman-trilogie

Christopher Nolan gaf het ingesufte superheldengenre weer een flinke oppepper met zijn Batman-trilogie. Met als hoogtepunt de tweede film, The Dark Knight, waarin de openingsscène meteen de toon zet: uitgerust met akelige clownsmaskers plegen geharde misdadigers met militaire precisie en timing een uiterst gewelddadige overval op een maffiabank. Het is een virtuoos gefilmde scène, strak gesneden, spannend en uiterst grimmig van toon. En het wordt alleen maar beter, in deze superieure superheldenfilm, ook dankzij de magistrale, huiveringwekkende rol van Heath Ledger (1979-2008) als The ­Joker.

Dune

We schrijven 10191 en om uit te leggen hoe de verhoudingen in het heelal dan liggen heb je een heel boek nodig (dat van Frank Herbert, uit 1965, waarop deze film gebaseerd is) of twee films, want regisseur Denis Villeneuve is met deze film pas op de helft van het boek. Dune heet namelijk eigenlijk Dune Part 1 en gaat over de hero’s journey van de adellijke Paul Atreides (Timothée Chalamet), die het op woestijnplaneet Arrakis onder meer moet opnemen tegen opstandige Fremen, troepen van de intergalactische keizer en gigantische zandwormen. Dune balanceert continu op het randje van indrukwekkend en potsierlijk, gaat daar een enkele keer ook overheen, maar verveelt geen seconde (van de ruim tweeënhalf uur) en is adembenemend mooi gefilmd.

Dunkirk

Operatie Dynamo – de beroemde reddingsoperatie in 1940 waarbij honderdduizenden door de nazi's ingesloten, voornamelijk Britse soldaten door privé-bootjes werden opgepikt voor de Franse kust – gezien door de ogen van regisseur Christopher Nolan. Die maakte er een visueel verbluffende WO II-film van, waarbij de kijker midden in de actie wordt geplaatst. Drie verhaallijnen lopen door elkaar (te land, ter zee en in de lucht), en doordat ook geschoven wordt met verschillende tijdlijnen is het soms een gepuzzel. Maar Dunkirk werkt toe naar een verrassend emotionele climax. Het camerawerk is van Nederlander Hoyte van Hoytema en de film werd deels opgenomen op het IJsselmeer.​

Druk

Komisch drama over kwartet uitgebluste leraren die beginnen aan gewaagd experiment: elke dag voor de les een slokje alcohol. Want een half promille alcohol in je bloed neemt – volgens de Noorse psycholoog Finn Skårderud – remmingen weg, waardoor we leuker en creatiever worden. De eerste resultaten zijn zonder meer bemoedigend, vooral voor leraar geschiedenis Martin (een voortreffelijke Mads Mikkelsen). Maar het blijft niet bij één slok. Al snel worden het er twee, dan drie, en dreigt de film op een somber einde af te stevenen. Maar zover laat de Deense regisseur Thomas Vinterberg (van provocatieve meesterwerkjes als Festen en Jagten) het gelukkig niet komen.

Edge of Tomorrow

Majoor Cage (Tom Cruise) is een witteboordenofficier die in de nabije toekomst door zijn geallieerde generaal naar het front wordt gestuurd om weerwerk te geven aan buitenaardse, spinachtige wezens ('Mimics'). Nog vóór hij de veiligheidspal van zijn Japans sprekende gevechtsuitrusting heeft kunnen ontgrendelen, ligt de kantoormajoor aan gort. Maar omdat een klodder Mimic-bloed zijn bloedbaan vervuilt, is Cage na deze en elke volgende fataliteit klaar voor weer een nieuw rondje apocalyptische scifi-actie. Groundhog Day op testosteron dus. Ondanks de standaard ontknoping een bovengemiddeld intelligente, zwartkomische actiefilm.

The Exorcist

Een ­actrice zoekt hulp voor haar dochter Regan die zich steeds vreemder gaat gedragen. Omdat psychiaters geen soelaas bieden, vraagt ze een priester of hij een uitdrijvingsritueel wil uitvoeren. Baat het niet, dan schaadt het niet. In 1973 vielen bioscoopbezoekers, al in de stemming gebracht door geruchten over de door mysterieuze ongevallen geplaagde opnames, in katzwijm bij de film. Regisseur William Friedkin (The French Connection) had dan ook een intens spannende, baanbrekende horrorfilm ­gemaakt. In 2000 verscheen een gerestaureerde, nóg engere versie van de klassieker, met enkele kippenvel­verwekkende toegevoegde scènes.

The Fallout

Als iets ingrijpends gebeurt, gaat het leven vaak ongehinderd door. Ook voor de eigenzinnige zestienjarige Vada (Jenna Ortega, bekend van haar hoofdrol in Netflixserie Wednesday), die getuige is van iets afschuwelijks op haar middelbare school en daardoor dichter naar tegenpool Mia (danser Maddie Ziegler) toegroeit. Tienerdrama The Fallout balanceert voortdurend tussen luchtig en droevig en vangt zo de (ongewone) alledaagsheid in de nasleep van een traumatische gebeurtenis. De film blijft enigszins aan de oppervlakte, vooral in de uitwerking van het leven van Mia, maar is verfrissend omdat debuterend schrijver-regisseur Megan Park ruimte laat voor onzekerheid, terwijl films over rouw vaak gekenmerkt worden door een nadruk op afsluiting.

The Father

Fransman Florian Zeller bewerkte zijn succesvolle toneelstuk Le père tot dit Engelstalige drama, waarin Anthony Hopkins de dementerende Anthony speelt, die de grip op zijn leven verliest in een Londens appartement. Qua setting, thematiek en compromisloze toon heeft The Father veel weg van Michael Hanekes Amour (2012), met als grootste verschil dat hier gaandeweg alle logica wordt losgelaten, zodat de kijker wordt meegenomen in Anthony’s verwarring. Dat heeft een beklemmend effect, maar maakt de film ook diffuus en wat afstandelijk. Hopkins’ met een Oscar bekroonde acteren is evenwel groots, en hij krijgt mooi tegenspel van Olivia Colman en de anderen.

First Cousin Once Removed

Indrukwekkend visueel gedicht over het geheugen van filmmaker Alan Berliner. Die praat met oom Edwin Honig, ooit gevierd dichter/vertaler, die nu alzheimer heeft. Naast onderzoek naar geheugen en vooral het verlies daarvan, ook een mooi portret van een intelligente, maar wreed-egocentrische man. Tijdens IDFA 2012 bekroond met de prijs voor beste documentaire. Door de jury werd Berliner geprezen om de intelligente en poëtische wijze waarop hij de stoornis inzet om de frictie tussen persoonlijke geschiedenis en herinnering te verbeelden.

Full Metal Jacket

Eigenlijk bestaat dit Vietnamdrama van regisseur Kubrick uit twee films. Eerst een erg goed en aangrijpend stuk over een trainingskamp voor mariniers, gevolgd door een wat saaier deel over de gevechtshandelingen in Vietnam. Het eerste stuk wordt gedomineerd door 'drill instructor' Sergeant Hartman (angstaanjagend overtuigend gespeeld door oud-beroepsmilitair R. Lee Ermey) en zijn 'gevecht' met de wat dikkige rekruut 'Gomer' Pyle (Vincent D'Onofrio). Opgenomen op het terrein van een oude gasfabriek aan de Theems, waar een deel van de oude keizersstad Hué werd nagebouwd.

Girl

In Girl volgen we Lara, een vijftienjarig meisje geboren in een jongenslichaam. De film zoomt niet in op eventuele problemen met school, vrienden, of familie, maar op Lara zelf, die koste wat kost balletdanseres wil worden. Indrukwekkend drama van de Vlaamse regisseur Lukas Dhont, die in zijn eerste lange speelfilm louter goede keuzes maakt. Het verhaal is nooit sentimenteel of melodramatisch, Lara nooit zielig of eendimensionaal, en – het allerbelangrijkste – de jonge Victor Polster is perfect gecast als Lara.

Lees ook ons interview met Dhont: 'Het ene moment dacht ik dat het geniaal was, het volgende dat het helemaal niks was'

Goodfellas

Al zolang hij zich kan herinneren wil Henry (Ray Liotta) een gangster worden. En vanaf zijn zestiende mag hij inderdaad aan de slag bij de Italiaanse maffia-familie de Luccheses. Zijn carrière loopt voorspoedig. Martin Scorsese luisterde als jochie graag naar de sterke en grappige verhalen die gangsters in de New Yorkse buurt waarin hij opgroeide op straathoeken vertelden. Zijn sublieme Goodfellas baseerde hij op de biografie van de echte Henry Hill. Robert De Niro had intensief contact met Hill om te bestuderen hoe zijn personage, een collega van Henry, handelde, liep en sprak. En zo viel alles perfect op zijn plek. Uitbundig, virtuoos en grimmig misdaadepos.

Gremlins

Chris Columbus, de latere regisseur van twee Harry Potter-films, schreef het script van deze cultklassieker vooral om zijn portfolio aan te vullen, maar producent Steven Spielberg was bijzonder geïntrigeerd door de ijzersterke mix van donkere humor, niet al te enge horror en ironische kerstsfeer zodat hij het toch liet verfilmen. Naamgevers van de film zijn de sadistische klonen van een mysterieus en uiterst schattig wezentje genaamd Gizmo, dat zichzelf vermenigvuldigt als hij met water in aanraking komt. Sinds 2013 wordt voorzichtig gewerkt aan een reboot.

Help

In een verzorgingshuis in Liverpool blijkt de jonge Sarah (Jodie Comer) als begeleider van verdwaalde, verwarde dementerenden prima op haar plek. Met de relatief jonge Tony (Stephen Graham) kan ze het goed vinden. Dan komen, in maart 2020, de eerste berichten over het covid 19-virus. Televisiedrama met prima hoofdrolspelers laat de aanvankelijke onwetendheid, groeiende onrust en paniek zien waar het Britse zorgsysteem mee te maken kreeg. Gebrek aan financiële middelen en menskracht maken het aanzienlijk moeilijker. Zeker het eerste deel is spannend.

Interstellar

In de nabije toekomst is de aarde bijna uitgeput, dus werken NASA-wetenschappers aan een plan om de mensheid via een wormgat naar een verre planeet te verplaatsen. Matthew McConaughey speelt een astronaut die op onderzoek uitgaat en daarvoor zijn kinderen moet achterlaten. Het familiedrama levert aangrijpende scènes op, al lijkt regisseur Christopher Nolan (The Dark Knight, Inception) wel iets meer aandacht te hebben besteed aan de ‘science’ dan aan de ‘fiction’. Vooral tegen het slot wordt het verhaal vrij abstract en vergezocht. Evengoed een erg indrukwekkende film, alleen al vanwege de majestueuze ruimtebeelden en kippenvelmuziek van Hans Zimmer.

Kimi

Zoë Kravitz speelt in deze HBO Max-productie de rol van ‘voice stream analist’ Angela, die bij bij een techbedrijf werkt dat slimme speakers produceert. Haar voornaamste werkzaamheden bestaan uit het analyseren van foutjes in het herkenningsvermogen van de apparaten. Niet het meest inspirerende werk, maar het houdt haar wél van de straat. Dat laatste komt goed uit, want na een traumatisch incident én het uitbreken van de coronapandemie, heeft Angela last van pleinvrees, waardoor ze niet meer naar buiten durft. Maar dan hoort ze op een opname ineens geluiden die wijzen op een misdrijf, waarna ze langzaam in een bedrijfscomplot wordt gezogen, én haar veilige thuisomgeving moet verlaten. Prettig minimalistische techthriller van Steven Soderbergh, die regelmatig herinneringen oproept aan paranoiaklassiekers als Blow Out, Rear Window en The Conversation. Kravitz is voortreffelijk.

Knives Out

Dat de Agatha Christie-formule nog niet compleet is uitgemolken bewijst regisseur/scenarist Rian Johnson (Looper, Star Wars VIII) met dit vernuftige moordmysterie dat de regels van het genre tegelijkertijd eert, bespot en binnenstebuiten keert. Christopher Plummer speelt een succesvolle thrillerschrijver die zijn 85ste verjaardag viert in zijn landhuis, omringd door familie, en de daaropvolgende nacht niet overleeft. Aan excentrieke speurneus Daniel Craig de taak om uit te zoeken ‘whodunnit’. Slim geschreven maar aangenaam pretentieloos topvermaak, waar het bonte acteursensemble duidelijk met veel lol aan heeft gewerkt.

Kom hier dat ik u kus

In deze film volgen we hoofdpersonage Mona op drie momenten in haar leven. Als kind, als vierentwintigjarige en als vijfendertigjarige. Mona staat haar hele leven al aan de zijlijn, geconditioneerd als ze is om zichzelf weg te cijferen en het anderen – vooral stiefmoeder Marie – naar de zin te maken. Verfilming van de gelijknamige bestseller van de Vlaamse Griet Op de Beeck door documentairemakers Sabine Lubbe Bakker en Niels Van Koevorden (Ne me quitte pas), die hiermee hun zeer geslaagde fictiedebuut maken. Gespeeld door een Vlaamse topcast.

La La Land

Sappelende jazzpianist Seb (Ryan Gosling) en aspirant-actrice Mia (Emma Stone) worden verliefd en proberen elkaar te steunen bij het verwezenlijken van hun persoonlijke ambities en dromen (respectievelijk een eigen jazzclub & serieuze rollen). Heerlijke musical van Whiplash-regisseur Damien Chazelle in de stijl van de klassiekers uit de jaren vijftig en zestig. Non-professionals Gosling en Stone kunnen qua zang en dans niet tippen aan oude meesters als Fred Astaire en Ginger Rogers, maar slaan zich met verve door de vele aanstekelijke zang- en dansnummers, en weten van Seb en Mia echte mensen te maken. Zes Oscars waaronder een voor Stone en eentje voor Chazelle.

Leviathan

Magistrale film van festival darling Andrey Zvyagintsev (The Return, Elena) over de bijna voortdurend dronken arbeider Kolya, die weigert zijn ouderlijk huis te verkopen aan de corrupte burgemeester. Verzet lijkt zinloos, want ook politie, justitie en zelfs de kerk kiezen de kant van de burgervader. Leviathan is een sombere, pessimistische film, die heel goed te lezen is als satire op het huidige Rusland, waar boeven en opportunisten de dienst uitmaken en de bevolking zich steeds meer van de machthebbers afwendt. Prijs voor het beste script in Cannes, genomineerd voor een Oscar en een BAFTA.

Mad Max: Fury Road

Na dertig jaar keert regisseur George Miller terug naar de post-apocalyptische strapatsen waarmee hij naam maakte. Mad Max probeert met de strijdbare Furiosa uit handen te blijven van de tirannieke Immortan Joe en zijn leger kamikaze-albino's, om zo een handvol vrouwen te redden van een miserabel lot. Twee uur lang ronkt, crasht en explodeert alles in een even krankzinnig als onzinnig spektakel vol bijzondere stunts en special effects. Fury Road is glorieuze, zwartgeblakerde gekte die andere actiefilms en blockbusters stof laat happen.

Magnolia

'Mijn film duurt drie uur omdat er negen personages in zitten die allemaal met elkaar te maken hebben,' zei Paul Thomas Anderson in een interview. 'Ik heb geprobeerd de film zo kort mogelijk te maken maar we hadden de pretentie een grootse film te maken.' En een grootse film werd het. Waarin de lotgevallen samenvallen van een trophy wife (Julianne Moore), een verpleger (Philip Seymour Hoffman), een seksgoeroe (Tom Cruise), een verliefde politieagent (John C. Reilly), en twee wonderkinderen. De (rubberen) kikkerregen is niet fictief. Er zijn getuigenverslagen van kikkers die na een wervelstorm uit de hemel komen vallen.

Master of Light

Wegens drugsdealen sleet de Afro-Amerikaan George Anthony Morton (1983) zijn jaren als twintiger achter de tralies, maar nu maakt hij naam als portretschilder. In deze gloedvolle, Amerikaans geproduceerde ‘inspirational documentary,’ dat het regiedebuut is van de Nederlandse Rosa Ruth Boesten, schildert de ernstige dertiger onder meer zijn moeder, die nog steeds om de haverklap vastzit. Morton bezoekt familieleden in geboortestad Kansas City en ziet zijn demonen onder ogen met hulp van een psycholoog. Over de ‘kutkringloop van verliezers,’ de zoektocht naar innerlijk licht, Rembrandt en de eurocentrische kunstenwereld. Meermaals bekroond, onder meer voor beste debuut en camera.

The Matrix

In deze visueel baanbrekende sf-actiethriller speelt Keanu Reeves computerhacker Neo, die op een dag wordt benaderd door cyberrebellen Morpheus (Laurence Fishburne) en Trinity (Carrie-Anne Moss). Die verklappen hem de huiveringwekkende waarheid over onze wereld: die bestaat niet! Het script boet gaandeweg in aan vernuftigheid, maar de film is vooral technisch verbluffend. Het 'vertragen' van de tijd (om de baan van een kogel te volgen) is bijvoorbeeld een techniek die naderhand in veel films en games werd toegepast. Werd gevolgd door twee matige sequels.

Navalny

Navalny laat de periode zien vlak na de vergiftiging van Aleksej Navalny: Ruslands beroemdste oppositieleider. Regisseur Daniel Roher volgt het maandenlange herstel van de  hoofdpersoon tot aan zijn terugkeer naar Rusland in januari 2021. Aan de hand van archiefbeelden en video-opnamen van Navalny’s anticorruptieorganisatie Fond Borby S Korruptsiyey en zijn familie schetst Roher de opkomst van president Vladimir Poetins grootste nog levende rivaal, die nu alweer twee jaar in een Russisch strafkamp zit. Nu Rusland afglijdt naar een totalitair regime van Noord-Koreaanse snit klinkt Navalny’s boodschap aan het Russische volk niet meer zo hoopvol als ten tijde van de filmopnamen, maar wel des te urgenter: ‘Geef niet op.’ Bekroond met de Oscar voor beste documentaire.

Ocean's Eleven

Charmante boef Danny Ocean (George Clooney) wil drie grote casino’s in Las Vegas beroven en stelt daarvoor een team samen van elf schimmige figuren met ieder een eigen specialisme. Deze stijlvolle kraakfilm is een remake van de gelijknamige Rat Pack-klassieker uit 1960, die ook boordevol sterren zat. De verteltoon is luchtig, op het lakse af, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door het zichtbare plezier van de cast. Na het grote succes van dit deel maakte regisseur Steven Soderbergh twee nóg pretentielozere vervolgen, naar eigen zeggen vooral om zijn artistiekere films (Full Frontal, Solaris) te kunnen financieren.

Paddington 1 en 2

Ruim vijftig jaar na verschijning van het eerste boek, van schrijver Michael Bond over het oer-Britse en aandoenlijke beertje Paddington, kreeg het verhaal in 2014 zijn eerste verfilming en volgde in 2017 het vervolg. De vriendelijke maar onhandige beer (met stem van Ben Whishaw) reist in het eerste deel van 'donker Peru' naar Londen en wordt daar opgenomen door de familie Brown. Intussen wordt hij achternagezeten door een snode dierenopzetter (Nicole Kidman). Het vervolg heeft dezelfde ingrediënten als deel 1, maar is nog iets beter, al is het maar vanwege de heerlijke bijrollen van Hugh Grant en Brendan Gleeson. Regisseur en coscenarist Paul King treft precies de juiste toon, met veel warmte, vrolijk absurdisme en visueel vernuft. En voor de fans is er goed nieuws: er zijn plannen voor een derde deel.

The Red Turtle

Man spoelt aan op onbewoond tropisch eiland en doet wanhopige pogingen daar weg te komen. Maar telkens als hij wil ontsnappen wordt hij tegengehouden door een enorme rode zeeschildpad. De magisch-realistische animatiefilm The Red Turtle is de eerste internationale co-productie van de gerenommeerde Japanse animatiestudio Ghibli (Prinses Mononoke, Spirited Away). Bedacht en gemaakt door de Nederlander Michaël Dudok de Wit, wiens Oscarwinnende Father & Daughter (2000) en grote hit was onder de oprichters van Ghibli. Net als in die korte animatiefilm (8 minuten) wordt er in The Red Turtle (80 minuten) geen woord gesproken. Maar de film verveelt geen seconde.

Se7en

Tweede film van regisseur David Fincher (Fight Club, The Social Network) is een bloedstollende en originele thriller over twee rechercheurs (Morgan Freeman en Brad Pitt) die samen een seriemoordenaar opsporen. Ze ontdekken dat de moordenaar de klassieke zeven hoofdzonden afwerkt. Bij het eerste slachtoffer, een volgevreten man, wordt het woord 'gulzigheid' aangetroffen, de tweede moord is gepleegd onder het kopje 'hebzucht'; als de literaire schijn niet bedriegt, zullen er nog vijf moorden volgen. Het mooie camerawerk is van Darius Khondji (Delicatessen, Midnight in Paris).

Sicario

Stoere, integere FBI-agent Kate (Emily Blunt) wordt door een geheimzinnige overheidsorganisatie gerekruteerd om mee te strijden in de war on drugs rond de Amerikaans-Mexicaanse grens. Al snel vallen de lijken bij bosjes en beseft Kate dat ze geen idee heeft waar ze aan meedoet. Harde, robuuste politiethriller, fraai gefilmd (door Roger Deakins), erg spannend, met een geweldige cast. Net als in veel van zijn andere films stelt de Canadese regisseur Denis Villeneuve (Incendies, Prisoners) een duivels dilemma aan de kaak, en zal de kijker zelf een kant moeten kiezen.

The Square

Superieure satire over museumcurator Christian (Claes Bang), wiens comfortabele bestaan volledig op zijn kop wordt gezet als hij op straat van zijn portemonnee beroofd wordt en vervolgens de ene slechte beslissing na de andere neemt. Regisseur Ruben Östlund (Involuntary, Play, Turist) spaart niets en niemand in zijn film en sleurt de kijker van de ene pijnlijke scène naar de volgende. Ondertussen intelligente dingen zeggend over onder meer politieke correctheid, kuddegedrag en opportunisme. Onbetwist hoogtepunt: een chique diner waar als hoofdact een man optreedt die doet alsof hij een chimpansee is. Onvergetelijk. Winnaar van de Gouden Palm.

Supernova

Amerikaanse romanschrijver Tusker (Stanley Tucci) en Britse pianist Sam (Colin Firth), al tientallen jaren een stel, reizen keuvelend in hun camper door het Engelse Lake District. Maar dit is niet zomaar een gezellige vakantie: Tusker lijdt aan beginnende dementie en wil nog één keer dierbare herinneringen ophalen. Supernova is een oer-Brits drama: smaakvol en beheerst verteld, op het afstandelijke af. Toch is het erg aangenaam om anderhalf uur op te trekken met deze sympathieke personages. Hun liefde heeft een prachtige vanzelfsprekendheid, wat allicht mede te danken is aan de echte (hetero)vriendschap tussen Tucci en Firth.

Tenet

De eerste blockbuster van het coronatijdperk is precies de juiste film op de juiste tijd: een tweeënhalf uur durende adrenalinekick, op maat gemaakt voor het allergrootste scherm. Met Tenet presenteert Christopher Nolan (InceptionThe Dark Knight) zijn eigen variant op een Bondfilm: met spionageverwikkelingen, exotische locaties, snelle vlieg-, vaar- en voertuigen, maar ook met een ernstige ondertoon en een ingewikkelde tijdreistwist. De actie, gefilmd met zo min mogelijk digitale effecten, is regelmatig verbluffend. Wel maken het complexe script en gebrek aan invoelbaar drama er een afstandelijke affaire van. De personages zijn slechts pionnen in een – evengoed fascinerende – puzzel.

Tonio

Mooie bewerking van A.F.Th. van der Heijdens roman over de dood van zijn 22-jarige zoon Tonio, die in 2010 verongelukte na een avond stappen met vrienden. Net als het boek slaagt de film erin het peilloze verdriet van de ouders voelbaar te maken. Dankzij de manier van vertellen (we springen heen en weer in de tijd; droom en werkelijkheid lopen in elkaar over), maar vooral dankzij het geweldige acteren van Pierre Bokma en Rifka Lodeizen als A.F.Th van der Heijden en zijn vrouw Mirjam Rotenstreich. Genomineerd voor zeven Gouden Kalveren.

Turist

Wanneer een lawine zijn gezin dreigt te vermorzelen handelt de vader instinctief... en rent hard weg. Ruben Östlund, die eerder confronterende films maakte als Involuntary (2008) en Play (2011), maakt het zijn personages bij voorkeur zo moeilijk mogelijk. En dus overleeft het gezin, en moeten alle leden vervolgens in het reine zien te komen met vaders pijnlijke vluchtgedrag. Naast dit prikkelende gegeven valt er ook visueel veel te beleven. Óstlund wist de lawine zo levensbedreigend in beeld te brengen, dat je de vader bijna gaat begrijpen. Bijna. In Cannes winnaar van de Un certain regard juryprijs.

Lees ook ons interview met Ruben Ostlund: 'In al mijn films zit een dilemma'

De veroordeling

IJzersterke reconstructie – de film is uitsluitend gebaseerd op archiefmateriaal, officiële stukken en getuigenverklaringen – van de nasleep van de beruchte Deventer moordzaak uit 1999, toen de weduwe Wittenberg door wurging en vijf messteken in haar borst om het leven werd gebracht. Gezien door de ogen van Netwerk-journalist Bas Haan (Fedja Van Huêt), die eerst overtuigd is van de onschuld van haar al veroordeelde financieel adviseur Ernest Louwes (Mark Kraan), dan van diens schuld, en zich vervolgens inzet voor klusjesman Michaël de Jong (Yorick Van Wageningen), die door vox populist Maurice de Hond (Maurice De Hond) – ten onrechte – wordt aangewezen als dader. Intelligent, belangrijk en soms woestmakend (vooral als het gaat om de diverse talkshows, die maar hijgend achter De Hond bleven aanlopen). Bekroond met vier Gouden Kalveren.

Where Are You Going, Aida? (Quo vadis, Aida?)

VN-tolk Aida is in juli 1995 op de VN-compound in Potocari (Bosnië en Herzegovina), wanneer die volstroomt met vluchtelingen. Moslim-enclave Srebrenica is zojuist gevallen en iedereen vreest etnische zuiveringen door het Bosnisch-Servische leger onder leiding van generaal Ratko Mladić. Het Dutchbat van luitenant-kolonel Karremans staat erbij, kijkt ernaar en doet beschamend weinig. De Bosnische regisseur Jasmila Žbanić blijft de hele film dichtbij Aida, die koste wat kost wil voorkomen dat het Bosnisch-Servische leger ook haar man en twee zonen in handen krijgt. Spannend, aangrijpend en belangrijk. Bekroond met drie European Film Awards (o.a. beste film).

Lees ook ons interview met regisseur Jasmila Žbanić

The Witches

Schitterend eng sprookje uit de kast van schrijver Roald Dahl, regisseur Nicolas Roeg (Don't Look Now) en wijlen effecten-man Jim 'Muppetshow' Henson. Jasen Fisher speelt de negenjarige Luke die zijn ouders verliest en met zijn in heksen gelovende oma bij een Conventie Ter Voorkoming Van Wreedheid Tegen Kinderen terecht komt. Toevallig ontdekt Luke dat de conventie een dekmantel is voor een Heksenbijeenkomst Tegen Kinderen, geleid door opperheks Huston. De spionerende Luke wordt gesnapt en in een muis veranderd. Roald Dahl riep op tot een boycot van de volgens hem 'domme horrorfilm', alle mildheid ten spijt.

Maandelijks filmtips voor HBO Max ontvangen?

elke vrijdag

Ben je benieuwd welke nieuwe films er elke week op HBO Max verschijnen? We tippen de beste nieuwe films in onze nieuwsbrief die wekelijks op vrijdagmiddag wordt verstuurd, zodat je goed voorbereid aan het weekend kunt beginnen.

elke vrijdag