Jodie Foster acteert al sinds ze drie jaar oud is. Wat beschouwt ze na al die jaren als haar sterke punten? ‘Acteren is het onder controle houden van je angst en ongerustheid. Dat heb ik blijkbaar al heel jong geleerd.’

Eind 1965 neemt Evelyn ‘Brandy’ Foster haar achtjarige zoon Lucius mee naar een auditie voor een commercial voor zonnecrème Coppertone. Brandy, een gescheiden moeder met vier kinderen, heeft jaren in Hollywood gewerkt bij een pr-bureau en ziet voor haar Lucius – bijnaam ‘Buddy’ – een toekomst weggelegd in entertainment. Lucius’ driejarige zusje Alicia is toevallig ook mee en door haar frisse en vrolijke verschijning maakt zij meteen indruk. Lang verhaal kort: aan het eind van de dag wordt Alicia gecast voor de commercial en Lucius niet. Alicia’s bijnaam? Jodie.

Buddy Foster zal later wel degelijk rollen spelen in commercials en in tv-series, maar zijn carrière verbleekt bij die van zijn jongere zus, die door hun moeder vanaf dat moment van auditie naar auditie gesleept wordt. Dat brengt Jodie via de commercials bij Disney en – wanneer het kindsterretje voorzichtig volwassen begint te worden – zelfs bij Martin Scorsese. Ze speelt eerst een rolletje in zijn Alice Doesn’t Live Here Anymore (1974) en twee jaar later breekt ze echt door met haar rol van tienerhoertje Iris in Taxi Driver. Jodie Foster is pas twaalf als ze die rol speelt en wanneer de film in 1976 in première gaat op het festival van Cannes is ze dertien. Daar verbaast ze de verzamelde journalisten door op de persconferentie van de film het Engels van Scorsese en hoofdrolspelers Robert de Niro en Harvey Keitel soepel naar het Frans te vertalen. Dat had ze namelijk als kind al moeten leren op het Lycée Français in Los Angeles, omdat moeder Brandy voor Jodie ooit een toekomst in Franse films in gedachten had.

Jodie Foster is een van de weinige kindsterretjes die met succes de overstap van jeugdfilms naar films voor volwassenen maakt, maar vanzelf gaat dit niet. Begin jaren tachtig begint haar carrière te kwakkelen omdat ze een studie African-American Literature aan Yale belangrijker vindt en eind jaren tachtig – na een handvol matige films – staat ze bijna op het punt om te stoppen.

Jodie Foster tijdens ons interview in Cannes (mei 2025)

Het is haar rol in The Accused (1988) – een drama over een groepsverkrachting waarvoor ze derde keus was – die de carrière weer een kickstart geeft. The Accused levert haar een Oscar op, net als de rol van FBI-agent Clarice Starling in haar daaropvolgende film, The Silence of the Lambs (1991).

Twee Oscars achter elkaar… veel beter kan het bijna niet worden. En dat blijkt ook. Foster speelt nog wel rollen in grote films als Nell (1994), Contact (1997) en Inside Man (2006), maar krijgt langzaam maar zeker genoeg van acteren en besluit zich van 2010 tot 2019 toe te leggen op regisseren. Dat levert een handjevol redelijk ontvangen films op. Waaronder The Beaver (2011) en Money Monster (2016), die allebei op het prestigieuze festival van Cannes in première mogen gaan, want de relatie tussen de actrice, die zo goed Frans spreekt, en het festival is altijd hecht gebleven. In 2021 krijgt ze in de Franse badplaats zelfs een ere-Palm, voor haar lange en indrukwekkende acteercarrière.

Na deze periode besluit Foster toch weer wat vaker te gaan acteren, wat haar de hoofdrol oplevert in Night Country, het vierde seizoen van de prestigieuze politieserie True Detective. En in mei 2025 is ze terug in Cannes, nu voor de wereldpremière van de volledig Frans gesproken film Vie privée van Rebecca Zlotowski. Een komische thriller over de in Parijs gevestigde psychotherapeut Lilian Steiner (Foster), die niet zag aankomen dat een van haar patiënten zelfmoord zou plegen en daarom concludeert dat ze wel vermoord moet zijn. Vervolgens gaat ze samen met haar ex Gabriel op zoek naar bewijzen hiervoor.

Het is de eerste hoofdrol voor Foster waarin ze zo goed als alleen maar Frans spreekt. Dat doet ze fantastisch, maar omdat het niet haar moedertaal is spreekt ze toch net iets hoger en komt ze net iets minder zelfverzekerd over dan normaal. Wat prima past bij haar personage.

In Cannes spraken we met zestigplusser Jodie Foster o.a. over acteren in het Frans en de start van haar carrière: ‘Ik hou er helemaal niet van om in het middelpunt van de belangstelling te staan, maar ik heb er het beste van gemaakt.’

Bekijk hieronder ons interview met Jodie Foster

elke vrijdag