Ziek

Hugo Blom

Wanneer stukjesschrijvers ziek zijn, schrijven ze vaak over de poes, over hun moeder of hebben ze een dialoogje op straat afgeluisterd. 

Vooral dat laatste vind ik altijd heel knap, ik kan mensen namelijk nooit verstaan op terrassen, bij de tramhalte of op een druk kruispunt. Maar soms zit je om materiaal verlegen, wil het idee even niet naar boven borrelen, nadert de deadline en staat het zweet tussen je schouderbladen. Gelukkig is daar in mijn geval altijd het salarisplafond van de publieke omroep dat minstens één keer per jaar, en van de Telegraaf 365 keer per jaar, naar beneden moet. Daarbij wordt het salaris van een presentator van BNNVara, voorheen de arbeidersomroep, als pars pro toto gebruikt, wat hij pareert door een koninklijk zwijgen.
terug naar de gids