Vlammend hout en Noorse sneeuw

Katja de Bruin

Katja de Bruin gidst je eens per twee weken in geheel eigen stijl door de wondere wereld van letters, proza en papier.

‘Het zijn maar boeken’, zei een bevriende boekverkoper toen bekend werd dat hij de tent weer kon sluiten. Dan maar weer boeken op bestelling rondfietsen, net als vorig jaar in de winter. Intussen zitten uitgevers er maar mooi mee. Juist die boeken die een enthousiaste boekverkoper nodig hebben om de weg naar de lezer te vinden, kunnen het tijdens zo’n lockdown wel schudden. Dus worden sommige titels uitgesteld, waaronder een aantal dat we onlangs nog zo optimistisch tipten in ons nieuwjaarslijstje.

Daarom doen we maar weer eens een klemmend beroep op uw lezersgeweten: laat niet alleen boeken over Max Verstappen, Amalia, Franse chansons en de familie Meiland langsfietsen, maar bestel een boek van Franco Faggiani, Tove Ditlevsen of Lars Mytting.

Die laatste is een Noor die in 2015 doorbrak met een non-fictieboek over een onwaarschijnlijk onderwerp: hout. De man & het hout gaat over de kunst van het hout hakken, stapelen en stoken. Gelegenheidsrecensent en collegahouthakker Maarten ’t Hart schreef er indertijd een vlammend stuk over voor de VPRO Gids.

 ’t Hart was zeer te spreken over deze ‘bijbel van de houtstoker’, in het bijzonder over alle stapeltechnieken die erin aan bod kwamen. De zonnewandstapel, de ronde stapel, de gesloten vierkantstapel, de open vierkantstapel, de ringstapel, de staande stapel, de sculptuurstapel; voor de rechttoe rechtaan-stapelaar opende Mytting een geheel nieuwe wereld.

In Noorwegen werden van dit boek zoveel exemplaren verkocht dat er vermoedelijk geen enkel Noors huishouden te vinden is, waar het niet in de kast staat.  Dankzij dat heerlijke stuk van Maarten ’t Hart werd Myttings houtbijbel ook onder Hollandse hakkers een succes. Dat bereidde de weg voor de uitgave van zijn romans, waarvan er inmiddels drie zijn vertaald. De vierde komt eraan.

Het zijn zulke fijne boeken dat Mytting een beetje een VPRO Boekengids-lieveling is geworden, al heeft dat nog niet geresulteerd in een plekje op de bestsellertafel tussen Erica Meiland en Hendrik Groen.

Mytting is de ideale winterlockdownschrijver. Naar sneeuw en ijs hoef je in zijn romans nooit lang te zoeken. De kou kruipt door de pagina’s heen. Heel troostrijk voor wie dezer dagen vol weemoed terugdenkt aan die winters van weleer. Hij schrijft historische romans die zich afspelen op het platteland, maar dan zonder de valse romantiek die dat genre vaak kenmerkt. Vroeger was niet alles beter, in elk geval niet bij Mytting.

Je moet er even de tijd voor nemen, want hij is niet iemand van de korte klap, maar als je het geïsoleerde dorpje Butangen leert kennen, blijf je er graag een tijdje. Dat kan, want dit dorp in het zuidoosten van Noorwegen is het decor van een trilogie die zich afspeelt aan het einde van de negentiende eeuw. Honger, armoede en bijgeloof houden deze ontoegankelijke regio al jaren in hun greep.

In De Zusterklokken probeert de nieuwe dominee zijn dorp vooruit te helpen, maar hij stuit daarbij op grote weerstand. Wie gegrepen wordt door de zusterklokken heeft mazzel, want deel twee, Het Zustertapijt, komt eind deze maand uit.

We geven drie exemplaren van De Zusterklokken weg, zodat je daarna gelijk door kunt stomen naar Het Zustertapijt.

naar de vpro boekengids