Zes zwarte, keelsnoerende korte verhalen.

Heilbot

‘Dat is het wezenlijke van een verlies door zelfmoord,’ schrijft David Vann (1966), ‘dat je voorgoed in gesprek blijft met niemand.’ Ruim een decennium na zijn fenomenale debuutbundel Legende van een zelfmoord (2008) cirkelt hij in Heilbot op de maan (De Bezige Bij) daarom opnieuw rondom de traumatische dood van zijn vader Jim. In de titelroman probeert hij in diens hoofd te kruipen tijdens die fatale laatste dagen.

Het onuitgesproken afscheid van ouders, ex-vrouw, kinderen en broer Doug, die vastbesloten is hem te redden, terwijl de getroebleerde logica van de depressie Jim voortstuwt naar het ‘onvermijdelijke’. Alleen in de Nederlandse editie omlijst door zes zwarte, keelsnoerende korte verhalen. Een herhaaloefening? Nee. De voltooiing van een zeldzaam aangrijpend tweeluik.