donderdagetalage

Muziekliefhebbers zweren blijkbaar bij vinyl. Maar volop genieten van klassieke muziek op lp gaat niet altijd van een leien dakje. Het komt geregeld voor dat langgerekte orkestwerken en oratoria worden opgeknipt over verschillende plaatkanten. Als een compositie of symfoniedeel de heilige dertigminutengrens passeert gaat er primitief de schaar in. Muziekstukken met een lange adem stoppen abrupt bij een toepasselijk stiltemoment. Of nog erger: halverwege het monumentale werk wordt een fade-out ingezet. Voor het vervolg kan de muziekconsument desgewenst doorschakelen naar plaatkant B. Ook in het huidige tijdperk van de vinylrenaissance komen deze rigoureuze praktijken regelmatig voor. Voor een consumentvriendelijkere totaalervaring kan de minder veeleisende audiofiel de wijk nemen naar streamingdiensten en de ‘ouderwetse’ cd.