‘Beautiful refugee comes to America to seek long lost brother’ luidde de kop boven het krantenverslag. Het artikel ging over een bijeenkomst thuis bij een vooraanstaande Armeniër in de wijk Manhattan in New York, waar de jonge Armeense vluchtelinge Arshalus Mardigian werd verwelkomd. Veertien was zij toen zij haar familie verloor tijdens de volkerenmoord in 1915 op de Armeense minderheid in het Ottomaanse Rijk. Zelf liep ze mee in een dodenmars naar de Syrische woestijn. Ze vluchtte en werd opgevangen door Russische soldaten en Amerikaanse missionarissen. Na een verblijf in Rusland werd ze in 1918 geadopteerd door een Armeens gezin in New York. Daar aangekomen zocht ze met behulp van tijdschriftenadvertenties naar haar laatste familielid: haar broer, die al eerder naar de VS was geëmigreerd.
De krantenkop ‘Beautiful refugee’ die de aandacht vestigt op haar schoonheid, geeft iets al weer van de merkwaardige situatie waarin de inmiddels zeventienjarige Mardigian terechtkwam. Al snel nadat haar tragische verhaal bekend werd in de Amerikaanse pers, verscheen er een boek op basis van haar getuigenissen: Ravished Armenia. Voorin dat boek stond een advertentie voor de speelfilm die vlak erna verscheen en waarin ze zélf de hoofdrol speelde: een ‘tremendous motion picture spectacle (…) through which runs the thrilling yet tender romance of this christian girl who survived the great massacres’. De film werd dus aan de man gebracht als een spectaculaire vertelling over de tragische maar toch romantische belevenissen van een christelijk meisje. Maar hoe gruwelijk haar verhaal was blijkt uit de documentaire Aurora – Star wider Willen van de Armeense filmmaker Inna Sahakyan. Zij verbeeldt het verhaal van Mardigian met zeer fraaie animatie, maar ook met schokkende archiefbeelden.